دوم ذكر رفته هريك در سه نوع و زيادت مقرر و مبين گشت و برحسب هرنوع از تراكيب بعضى موجز و بعضى متوسط و بعضى مطوّل اتفاق افتاد بايد كه متأمّل چون آن « 1 » انواع مذكوره را در نظر آرد و بر دقايق آن وقوف يابد و بانغلاق « 2 » و سهولت الفاظ ( * ) و معانى « 3 » محيط « 4 » گردد بوقت حاجت در تغيير خطاب و القاب و احوال « 5 » كه بعد از ان نويسند بر تطويل موجز و ايجاز مطوّل بمدد مطالعهء اين كتاب « 6 » قادر تواند بود و آن « 7 » نوع تصرفات آسان تواند كرد ( * ) به شرط آنك تركيب مختل و قاعدهء سخن‌رانى مهمل نگردد « 8 » دوم آنك چون اين كتاب مشتمل بر صورتى چندست كه وقوع و لا وقوع آن على السويه است و انواعى كه سمت « 9 » كتبت يافته به مجرد ظن « 10 » محض بوده و در قضيه‌اى كه متامل بصدد كتابت و تركيب آن باشد يحتمل كه القاب و ادعيه‌اى كه درين كتاب نوشته شده بعضى موافق واقع و بعضى مغاير باشد مثلا اگر در القاب يكى از اصحاب ديوان بزرگ لقبى كه بر فضايل علمى دلالت كند مرقوم گشته و

--> ( 1 ) - ث : حذف شده . ( 2 ) - آ ب ث : ؟ ؟ ؟ غلاق ، پ : اغلاق ، ت : بانقلاق . ( * 3 ) ت : حذف شده . ( 4 ) ت : مهبط . ( 5 ) ث : احوالي . ( 6 ) پ : حذف شده . ( 7 ) پ : اين . ( * 8 ) پ ج : حذف شده . ( 9 ) ت : سبب . ( 10 ) - ث : ؟ ؟ ؟ .